RevelatiO

ἐνδύνω
G1744 · endýnō

Lengua: griego · verbo · deriva de G1772 (ἔννομος) y G1416 (δύνω)

«colarse»

Definición

ἐν-δύνω, véase: ἐνδύω. ἐν-δύω (ἐνδύνω, 2Ti.3:6), [en LXX principalmente por לָבַשׁ ;] 1. con acusativo de persona(s), Mat.27:28 (WH, mg., R, mg.); con acusativo duplicado, Mat.27:31, Mrk.15:20, Luk.15:22; medio, ponerse, vestirse con: con acusativo de cosa(s), Mat.6:25, Mrk.6:9, Luk.8:27 12:22, Act.12:21; ptcp., Mat.22:11, Mrk.1:6, 2Co.5:3, Rev.1:13 15:6 19:14; de armadura (figurativamente): Rom.13:12, Eph.6:11, 14, 1Th.5:8; metafóricamente, δύναμιν, Luk.24:49; ἀφθαρσίαν, ἀθανασίαν, 1Co.15:53-54; τ. καινὸν ἄνθρωπον, Ef 4:24, Col.3:10; σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, Col.3:12; Ἰησ. Χριστόν, Rom.13:14, Gal.3:27, 2. entrar, irrumpir en: 2Ti.3:6 (cf. ἐπ-ενδύω).† (AS)

Léxico de Tyndale House (STEP Bible, CC BY 4.0), traducido al español.

Concordancia en la Reina-Valera 1909

Aparece en 1 versículo.

  1. 2 Timoteo 3:6 Porque de éstos son los que se entran por las casas, y llevan cautivas las mujercillas cargadas de pecados, llevadas de diversas concupiscencias;

Abrir la ficha interactiva · ← G1743 · G1745 →